Imieniny:
Kamila, Karoliny, Roberta
Użytkowników on-line: 5
Slider_fotolia-73915670-xs Slider_fotolia-65947842-xs Slider_ule-zima Slider_fotolia-97872663-xs

Siemię lniane – właściwości i zastosowanie

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16

        Siemię lniane to określenie popularnie stosowane w przypadku nasion lnu zwyczajnego wykorzystywanego jako zielarski produkt leczniczy. Są to niewielkie, płaskie, szarobrązowe nasiona, które po zalaniu wodą ciemnieją oraz znacznie zwieszają swoją objętość, a jednocześnie wytwarzają znaczną ilość śluzu. Siemię lniane zawiera liczne składniki o działaniu prozdrowotnym, między innymi cenne z żywieniowego punktu widzenia kwasy omega-3, witaminy (E, B1, B6 oraz kwas foliowy) i składniki mineralne (cynk, magnez oraz żelazo). Mimo że nasiona lnu są ubogie w węglowodany, to jednak stanowią równocześnie doskonałe źródło błonnika pokarmowego.

       Jednym z najważniejszych składników dostarczanych do organizmu człowieka razem z siemieniem lnianym są kwasy omega-3. Dzięki ich odpowiedniemu poziomowi w diecie możliwe jest zapobieganie procesom zapalnym, co ma szczególne znaczenie przy wielu chorobach przewlekłych, takich jak cukrzyca, artretyzm, choroby serca, a nawet niektóre rodzaje nowotworów. W siemieniu lnianym występuje wiele istotnych kwasów tłuszczowych. Jednak produkt ten obfituje przede wszystkim w cenny kwas α-linolenowy, będący jednocześnie prekursorem bardzo ważnych kwasów: EPA i DHA.

      Siemię lniane to także jedno z najlepszych źródeł lignanów. W jelicie cienkim lignany są przekształcane w związki, które mają zdolność utrzymywania równowagi hormonalnej u kobiet. Przeprowadzone badania dowodzą również, że związki te mogą zwiększać płodność oraz łagodzić dolegliwości związane z menopauzą. Wysoka zawartość lignanów działa profilaktycznie z stosunku do wielu chorób, między innymi nowotworów jelita grubego, piersi oraz prostaty. W prowadzonych badaniach wykazano, że dodatek siemienia lnianego do codziennej diety osób chorych na raka prostaty hamuje namnażanie się komórek nowotworowych.

      Siemię lniane spożywane regularnie doskonale obniża poziom cholesterolu. Zawarta w nim witamina E posiada właściwości przeciwutleniające, w związku z czym pomaga chronić organizm przed negatywnym wpływem wolnych rodników. W siemieniu lnianym znajdują się także fitosteryny oraz flawonoidy, które działają ochronnie w stosunku do serca, zapobiegają zaćmie, miażdżycy, udarowi mózgu, a także pomagają w obniżeniu podwyższonego ciśnienia krwi. Produkt ten stanowi również źródło fitoestrogenów odpowiedzialnych za blokowanie receptorów estrogenowych. Zawartość tych związków zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworów piersi, macicy oraz prostaty. Wykorzystując mechanizm działania fitoestrogenów możliwe jest zmniejszenie niektórych skutków ubocznych pojawiających się podczas leczenia sterydami. Ponadto obecność fitoestrogenów w diecie może łagodzić lub też zapobiegać powstawaniu niektórych niekorzystnych następstw menopauzy.

       Możliwości wykorzystania siemienia lnianego jest wiele. Picie przyrządzonego z nasion lnu wywaru zalecane jest między innymi przy nieżytach żołądka, jelit, dwunastnicy, przy nadkwasocie, biegunkach oraz przy wrzodach. Spożywanie moczonych przez noc, a następnie rozgniecionych nasion zalecane jest natomiast przy zaparciach. Siemię lniane można także stosować w postaci okładów mających zmiękczać skórę. Okładami leczy się oparzenia, odmrożenia oraz trudno gojące się rany. Stosuje się je także w kosmetyce przy suchej, skłonnej do łuszczenia się oraz pękania skórze, przy wysypkach alergicznych, trądziku młodzieńczym, odleżynach oraz świądzie.

      Znajdujące się w siemieniu lnianym składniki zmniejszają krzepliwość krwi, co może stanowić profilaktykę choroby wieńcowej serca oraz zawałów. Spożywanie nasion lnu doskonale wpływa na zwiększenie wilgotności śluzówki, co ma zastosowanie w leczeniu suchego kaszlu. Wydzielany przez nasiona śluz może być także wykorzystywany jako odżywka do suchych i zniszczonych włosów.

       W spożywaniu siemienia lnianego należy jednak zachować umiar. Spora zawartość błonnika w ziarnach jest korzystna, lecz na początku zaleca się spożywanie niewielkich ilości siemienia lnianego, gdyż może się to wiązać z działaniem przeczyszczającym. Poza tym nasiona lnu zawierają niewielkie ilości związków cyjanowych. Spożywanie około 3 łyżeczek mielonego siemienia lnianego dziennie nie jest niebezpieczne. Organizm potrafi sobie poradzić z niewielkimi dawkami związków cyjanowych i je z łatwością neutralizuje. Jednak spożywanie większych ilości nasion może być już niekorzystne dla organizmu.

       Bardzo ważna jest forma w jakiej spożywa się siemię lniane. Najlepiej spożywać świeżo zmielone nasiona. Wówczas związki zawarte w produkcie będą łatwiej przyswajalne dla organizmu. Siemię lniane kupić można w większym sklepie spożywczym, w sklepach ze zdrową żywnością lub w aptece. Zmielone ziarna należy zamykać w szczelnym słoiku, gdyż zawarty w nich olej z łatwością się utlenia, co wiąże się ze stratami składników odżywczych. Spożywając siemię lniane należy pamiętać jednak, że nasiona lnu są wysoko kaloryczne. W jednej łyżeczce, czyli w około 9 gramach nasion, znajduje się aż 46 kcal. Nasiona lnu charakteryzują się także krótkim okresem przydatności do spożycia, co związane jest ze znaczną ilością wielonienasyconych kwasów tłuszczowych znajdujących się w ziarnach.



Literatura:

  1. Ganorkar P.M, Jain R.K.: Flaxseed – a nutritional punch. International Food Research Journal, 2013, 20(2), s. 519-525

  2. Gryszczyńska A., Gryszczyńska B., Opala B., Łowicki Z.: Zastosowanie roślin leczniczych w menopauzie cz.1, Postępy fitoterapii, 2, 2012, s. 79-92

  3. Heller K., Andruszewska A., Wielgusz K.: Uprawa lnu oleistego metodami ekologicznymi, Journal of Research and Applications in: Agricultural Engineering 2010, 55(3), s. 112-116

  4. Materac E., Marczyński Z., Bodek K.H.: Rola kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 w organizmie człowieka. Bromat. Chem. Tokykol., XLVI, 2013, 2, s.225-233

  5. Niekrasz A.: Siemię lniane, Cukrzyca a zdrowie, 25, s. 18-20

  6. Zalega J., Szostak-Węgierek D.: Żywienie w profilaktyce nowotworów. Część 1. Polifenole roślinne, karotenoidy, błonnik pokarmowy, Probl Hig Epidemiol, 2013, 94(1), s. 41-49

 

Tagi:

Komentarze:
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz

prawa kolumna

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16
SPRAWDŹ NASZ KANAŁ NA 

 
 
 

Prognoza pogoda

Pogoda jest aktualizowana
Bydło Drób Hodowla Maszyny Nawozy Prawo Rzepak Środki ochrony Trzoda chlewna Unia Europejska Uprawa Zboże Zdrowie