Imieniny:
Hanny, Klementyny, Łukasza
Użytkowników on-line: 5
Slider_fotolia-73915670-xs Slider_fotolia-65947842-xs Slider_ule-zima Slider_fotolia-97872663-xs

Embriotransfer i jego zastosowanie w hodowli bydła

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16

Embriotransfer (ET) jest to biotechniczna metoda wykorzystywana w rozrodzie zwierząt, której celem jest uzyskanie szybkiego postępu hodowlanego w postaci populacji osobników o wybranych cechach. W latach 80 opracowano program hodowlany MOET (Multiple Ovulation and Embryo Transfer) opierający się na wykorzystaniu możliwości transferu zarodków. W przypadku bydła embriotransfer umożliwia przyspieszenie i zwiększenie zakresu postępu genetycznego, a co za tym idzie - uzyskanie wielu osobników o najlepszych cechach w krótkim czasie. Do transferu zarodków używa się dwóch grup samic określanych mianem dawczyń oraz biorczyń. Cały proces można podzielić na kilka etapów:

  1. Selekcja dawczyń i biorczyń.

Idealną dawczynią jest krowa o dużej wartości hodowlanej (wysoka wydajność mleczna, dobry pokrój, prawidłowa budowa wymienia), o regularnych i wyraźnych rujach, prawidłowo rozwiniętym układzie rozrodczym, pomiędzy 3 a 10 rokiem życia, najlepiej po minimum jednym wycieleniu (zwraca się także uwagę na przebieg przebytej ciąży i porodu), szczepiona zgodnie z wymogami, u której wykluczono choroby zakaźne. Biorczyni musi mieć przede wszystkim zdrowy układ rozrodczy i układ ruchu, aby zmniejszyć ryzyko zagrożenia ciąży i komplikacji przy porodzie.

  1. Synchronizacja rui u dawczyń i biorczyń.

Należy doprowadzić do tego, by dawczyni i biorczyni były na tym samym etapie cyklu płciowego. Najczęściej dokonuje się tego skracając aktywność ciałka żółtego na jajniku podając syntetyczną PGF2α (Iniekcja powoduje powstawanie naturalnej prostaglandyny, a w rezultacie regresję ciałka żółtego prowadzącą do zwiększenia poziomu progesteronu we krwi. Progesteron wpływa na wzrost dominującego pęcherzyka jajnikowego, który wydziela estrogeny doprowadzając do wystąpienia rui.). U biorczyni dokonuje się iniekcji prostaglandyny 12-18 h wcześniej niż u dawczyni, aby owulacja wystąpiła u niej dzień przed lub maksymalnie dwa dni po dawczyni.

  1. Superowulacja u dawczyni.

Fizjologicznie na jajniku dojrzewa zwykle jeden pęcherzyk dominujący. Superowulacja umożliwia dojrzewanie większej ilości pęcherzyków, które bez odpowiedniej stymulacji hormonalnej uległyby atrezji. W celu pobudzenia pęcherzyków do wzrostu podaje się FSH w formie wielokrotnych iniekcji, rozpoczynając między 9 a 12 dniem cyklu.

  1. Inseminacja dawczyni.

  2. Pozyskiwanie zarodków od dawczyni.

Zarodki pobiera się 6-8 dni po dokonaniu sztucznej inseminacji, wypłukując je z obu rogów macicy za pomocą kateteru Foley’a.

  1. Transfer zarodków do biorczyni.

Istnieje kilka metod przenoszenia zarodków do macicy biorczyni – chirurgiczne (laparotomia w dole głodowym oraz laparotomia w linii białej) oraz niechirurgiczna, w której używa się pistolet Cassou (powszechnie stosowany do inseminacji). Należy pamiętać, by zarodek przenieść do rogu macicy z aktywnym ciałkiem żółtym.

  1. Ciąża i poród.


       Technika transplantacji zarodków znalazła zastosowanie w nowoczesnej hodowli ze względu na uzyskanie w szybkim czasie wielu osobników posiadających wyselekcjonowane cechy, pochodzących od dobrych i cennych genetycznie matek oraz wybranych buhajów. Dzięki temu można utworzyć stado o pożądanych cechach i zwiększyć tym samym zyski na skutek wzrostu wartości hodowlanej krów, zwiększeniu wydajności mlecznej, mięsności. Niestety, ze względu na wysokie koszty, w Polsce zastosowanie embriotransferu 
nie jest jeszcze szeroko rozpowszechnione i zdecydowanie dominują tradycyjne metody rozrodu.  

Tagi:

Komentarze:
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz

prawa kolumna

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16
SPRAWDŹ NASZ KANAŁ NA 

 
 
 

Prognoza pogoda

Pogoda jest aktualizowana
Bydło Drób Hodowla Maszyny Nawozy Prawo Rzepak Środki ochrony Trzoda chlewna Unia Europejska Uprawa Zboże Zdrowie