Imieniny:
Klaudyny, Romana, Tomasza
Użytkowników on-line: 18
Slider_fotolia-73915670-xs Slider_fotolia-65947842-xs Slider_ule-zima Slider_fotolia-97872663-xs

Zasady integrowanej metody ochrony roślin

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16

       Z dniem 1 stycznia 2014 weszło w życie rozporządzenie dotyczące tak zwanej integrowanej metody ochrony roślin. Ma ona za zadanie ochronę środowiska, a także zdrowia ludzi i zwierząt poprzez zwalczanie organizmów szkodliwych, w pierwszej kolejności niechemicznymi sposobami. Celem jest zapobieganie nadmiernego stosowania środków ochrony roślin, które wywierają presje na środowisko naturalne i organiczną bioróżnorodność środowiska organicznego. Zbyt duże stężenie tych preparatów może powodować uzyskanie odporności przez organizmy szkodliwe na stosowany środek. Z punktu widzenia konsumenta nadmierne stężenie pestycydów w płodach roślin niesie obawy niekorzystnego wpływu na zdrowie człowieka.

        Zapobieganie tym czynnikom jest niemożliwe bez zdobycia odpowiedniej wiedzy przez rolników posiadających uprawy. Musi ona obejmować takie zagadnienia jak:

- znajomość biologii i poziomu szkodliwości organizmów wpływających negatywnie na roślinę, która umożliwi określenie odpowiedniego terminu zastosowania chemicznego środka.

- próg ekonomicznej szkodliwości obecnych patogenów. Określa on kiedy stosowanie środków chemicznych jest opłacalne i czy straty wywołane przez określoną liczbę szkodników przewyższa koszty poniesione na zastosowanie chemicznej walki z patogenami.

- zasady postępowania przed zastosowaniem chemicznych zabiegów w poszczególnych uprawach.

   Metodyka integrowanej ochrony roślin przewiduje podjęcie próby zastąpienia chemicznego zwalczanie organizmów szkodliwych sposobami biologicznymi i fizycznymi. Umożliwia to odpowiedni płodozmian połączony z agrotechniką. Należy również zwrócić uwagę, by stosować odmiany roślin odporne na możliwe patogeny i zdrowy materiał siewny. Integrowana ochrona roślin obejmuje zrównoważone nawożenie, odpowiednie wapnowanie, techniki stosowania nawodnienia i melioracji. Wykorzystywanie środków ograniczających pojawiania się organizmów szkodliwych, a także ochronę organizmów pożytecznych. Zwraca uwagę na uniemożliwienie rozpowszechnienia się organizmów szkodliwych przez czyszczenie maszyn i sprzętu potrzebnego do uprawy roślin.
W integrowanej metodzie niezwykle ważny jest proces decyzyjny, który umożliwi ustalenie odpowiedniego programu ochrony uprawy. W pierwszej kolejności należy zidentyfikować gatunek agrofaga. Krok ten wymaga bardzo dobrej znajomości systematyki gatunków. Błędna identyfikacja sprawia, że dalsze działania nie mają sensu i są krokami odwrotnymi do zasad integrowanej metody. Problemy wynikające przy tym procesie mogą polegać na pomyleniu znanych gatunków między sobą lub uznanie nieznanego gatunku za znany. Pomyłki te wywodzą się z symptomów, pojawiających się z innego powodu np. braku mikroelementu w glebie, a objawiających się w podobny sposób jak choroby. Czasami konieczne jest zastosowanie odpowiednich badań laboratoryjnych, wynika to z podobieństw objawów przez różne patogeny. W przypadku chwastów identyfikacje należy przeprowadzić w stadium siewki, gdyż wówczas rośliny te są najbardziej podatne na zastosowany herbicyd. Należy jednak pamiętać, że najważniejsza jest poprawna identyfikacja i w razie konieczności należy ją powtórzyć w innych stadiach rozwojowych. Inne rozpoznawanie stosuje się przy możliwości występowania nicieni lub stawonogów. Choroby roślin powodowane przez pierwszego z nich wymaga pobrania próbki glebowej, oddzielenie tych organizmów i policzenie. Stawonogi natomiast należy rozpoznawać w różnych stadiach gdyż od nich zależy podatność na środki chemiczne. W razie jakiś wątpliwości identyfikacja agrofagów jest wspierana przez inspektora ochrony.

          Kolejnym krokiem jest określenie populacji, a zwłaszcza zagęszczenie agrofagów w uprawie. Zabieg ten jest możliwy dzięki zastosowaniu odpowiedniego monitoringu w uprawie. Uzyskuje się informacje o terminie pojawienia się pierwszych agrofagów i stadium rozwoju już obecnych. Określenie zagęszczenia populacji może odbywać się w dwojaki sposób. Gdy liczba agrofagów jest niewielka bezpośrednia obserwacja jest zabiegiem wystarczającym do oceny. Większe ich ilości wymuszają konieczność pobrania losowych próbek roślin lub gleby, przeprowadzenie lustracji, a następnie zebranie danych i przeprowadzenie analizy statystycznej. Należy pamiętać, że określenie zagęszczenia populacji jest bardzo często uzależnione od pogody, pory dnia, miejsca występowania i stadium rozwojowego.

    Zebranie powyższych informacji umożliwia przeprowadzenie pierwszego określenia uszkodzeń i strat wynikających z obecności agrofagów w uprawie. Organizmy szkodliwe mogą powodować ubytki plonu ilościowe lub jakościowe. Pierwsze z nich są zazwyczaj mniej spotykane, gdyż nie wielka ilość agrofagów nie zawsze ma wpływ na ich zwiększanie. Możliwa jest ich kompresacja przez rośliny w późniejszych stadiach rozwoju. W przypadku strat jakościowych nie ma takiej możliwości. Nawet niewielkie ubytki obniżają jakość plonu, zwłaszcza w uprawach do bezpośredniej konsumpcji. Z ekonomicznego punktu widzenia konieczność zastosowania środka ochrony roślin jest ustalana na podstawie tak zwanego progu nasilenia agrofagu. Zakłada on wystąpienie strat tolerowanych czyli takich, które w dużym stopniu nie zagrażają wysokimi zniżkami plonu i nie wymagają interwencji człowieka. Próg opłacalności jest to taka ilość plonu uratowanego dzięki zastosowaniu zabiegu ochronnego, która odpowiada kosztom poniesionym na wykonanie zabiegu. Ma on niezwykle duże znaczenie praktyczne.

      Przed podjęciem decyzji o konieczności wykonania zabiegu ochronnego musimy się zastanowić, która strefa oddziaływania będzie najbardziej skuteczna. Najczęściej spotykanym sposobem jest bezpośrednie działanie na agrofag. Możliwe jest stosowanie metod prewencyjnych czyli zapobiegających rozpowszechnianie się agrofagów na niezainfekowanym terenie. Sposobami do tego prowadzącymi jest kwarantanna roślin i metody agrotechniczno-higieniczne. Bardziej popularnymi metodami są interwencyjne czyli odpowiednie zabiegi mechaniczne, fizyczne, chemiczne lub biologiczne na występujące przeszkody. Innym sposobem ochrony jest oddziaływanie na rośliny. Metoda ta ma za zadanie zwiększyć odporność rośliny sposobami agrotechnicznymi lub genetycznymi. Możliwe jest również oddziaływanie na środowisko. W metodzie tej poprawiamy warunki bytowania rośliny lub naturalnych wrogów agrofaga, jednocześnie pogarszając te warunki agrofagom. Integrowana ochrona roślin umożliwia łączenie tych taktyk do skutecznego zwalczenia wrogów rośliny.

     W procesie decyzyjnym należy uwzględnić możliwości interakcji między różnymi agrofagami i organizmami pożytecznymi. Ustalić taki preparat by było możliwe wyeliminowanie jak największej liczby szkodników za jednym zabiegiem. Konieczne jest również ustalenie wpływu naszych działań na agroekosystem.

   Wybór odpowiedniej taktyki powinien być zgodny z obowiązującym prawem. Trzeba sprawdzić czy nasze działanie nie będzie wzbudzało konfliktów społecznych. Należy również zastanowić się czy po przeprowadzeniu zabiegu nie będzie konieczne dokonanie innych zabiegów agrotechnicznych, nie związanych z ochroną oraz czy nasze decyzje nie utrudnią ich wykonanie.

    Ostatnim etapem jest finalne podjęcie decyzji dotyczącej wykonaniu zabiegu ochronnego.  W takim przypadku może dojść do uznania, że zabieg nie jest potrzebny gdyż zagrożenie jest zbyt małe lub podjęcie decyzji o wykonania ochrony rośliny. Działania mogą być skierowane na ograniczenie liczebności populacji agrofaga lub zmniejszeniu jego oddziaływania na roślinę uprawną. Oczywiście możliwe jest łączenie obydwu taktyk. Cały proces decyzyjny bardzo często nie jest możliwy w praktyce do zrealizowania i wykonywane są tylko jego elementy. 

Tagi:

Komentarze:
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz

prawa kolumna

A A A Pdf Print16x16 Mail16x16
SPRAWDŹ NASZ KANAŁ NA 

 
 
 

Prognoza pogoda

Pogoda jest aktualizowana
Bydło Drób Hodowla Maszyny Nawozy Prawo Rzepak Środki ochrony Trzoda chlewna Unia Europejska Uprawa Zboże Zdrowie